Het zal je maar gebeuren: op je twintigste een bejubeld debuutalbum uitbrengen en met een eigen band door het land toeren. Terwijl je nog op school zit. Het overkwam de Hoornse singer/songwriter Tim Knol. HIER in Westfriesland volgde hem bij een optreden in De Waerdse Tempel.

15.30 uur: De band arriveert in Heerhugowaard

 “Lekker om weer een keertje in de buurt te spelen”, vindt Tim. “Dan hoef je niet zo vroeg van huis. De laatste tijd hebben we veel optredens door het land gehad. Op zich wel fijn. Want met mijn vorige bandje Be Right Back had ik de laatste jaren zo vaak voor Westfries publiek gespeeld, dat ik wel eens wat andere gezichten wilde zien. Maar nu kijk ik wel weer uit naar optredens in de regio. Daar krijg je gewoon wat meer feedback, dat is leuk. En het is vaak gezelliger na afloop.”

16.00 uur: Effe chillen

De instrumenten zijn uitgeladen, het drumstel is opgezet. Terwijl de rest van de jongens in het zonnetje wat lezen of een balletje trappen, schuift Tim aan voor het interview. Westfriesland is een goede bakermat voor muziek, vindt hij: “Er zijn ontzettend veel bandjes. Om bekend te worden moet je net geluk hebben. Mijn geluk was dat een bekende van me de baas van Excelsior Records tipte om mij op My Space in de gaten te houden. Ineens kreeg ik een mailtje: “Zin om een keer af te spreken? FR.” Ik had geen idee wie FR was, maar later kwam ik erachter dat dit Ferry Roseboom was, de labelbaas van Excelsior. We spraken af in Utrecht. Ik zat daar ook op school, op de Herman Brood Academie. Ik had me heel goed voorbereid en het schoolboek doorgelezen over hoe je een gesprek met een platenbaas moest voeren. Maar dit gesprek liep niet echt volgens het boekje! Excelsior is namelijk geen commercieel label; het gaat ze in eerste instantie gewoon om de goeie muziek. Ferry stelde voor om een keer een optreden te regelen met de band van Anne Soldaat, die ook bij Excelsior zit. Ik vond Anne toen al de beste gitarist van Nederland en keek best tegen hem op. Die eerste oefensessie vond ik dus erg spannend, ook omdat hij een hele goede band heeft. Maar het klikte perfect. Bij het optreden zelf zouden mensen van de platenmaatschappij en journalisten zijn. Ik was hartstikke zenuwachtig, want er hing natuurlijk best veel vanaf. Maar het ging heel goed en ik kreeg de kans om een album te maken. Degene die destijds Ferry heeft getipt ben ik eeuwig dankbaar.”

17.30 uur: Soundcheck

“Nog vijf minuten voor de soundcheck”, roept toetsenist Matthijs. De jongens pakken meteen de boel in en lopen naar binnen, het podium op. Ook daar blijkt Matthijs de regie te hebben. “Eén van de vele dingen die ik in die drie, vier jaar met Be Right Back over mezelf heb geleerd, is dat ik een enorme chaoot ben”, verklaart Tim. “Organiseren kan ik dus beter aan een ander overlaten en Matthijs is een geweldige regelneef.” Dat blijkt. Even voor de soundcheck kondigt hij Tim aan dat hij komende zondagochtend om 11.00 uur een telefonisch interview heeft met het AD. “Dat zijn toch geen tijden”, sputtert Tim. “Man, dit is belangrijk”, reageert Matthijs. “Je zet je wekker maar.” Waarop Tim braaf zijn mobiel instelt.

18.35 uur: Aan tafel!

De mannen lachen wat af tijdens het eten. De dag hiervoor zijn Tim en Matthijs bij het tv-programma Koffietijd geweest. Daar hebben ze Ron Brandsteder ontmoet. Tot ieders verrassing bleek Brandsteder een grote countryrock fan. Mooie verhalen gaan over tafel. Daarna begint het lange wachten tot het optreden. “Ze hebben hier lekkere banken, ik ga even een half uurtje liggen en dan douchen”, kondigt Tim aan.

19.15 uur: Muziek luisteren in de kleedkamer

Van slapen komt niks; Tim en drummer Kees zijn veel te druk met hun laptop en luisteren naar zowel hele mooie als hele melige muziekjes. Tussen de muziek en de biertjes door hebben we het over de Hoornse kroeg SWAF. Vorig jaar luisterden Tim en Anne het 25-jarig jubileum van eigenaar Nico Danenberg op met een mini-concertje. “SWAF vind ik de beste kroeg in Hoorn”, stelt Tim. “Er wordt bijna altijd goeie muziek gedraaid en de sfeer is er okee. En barman Jeroen is een te gekke bassist, dus die heb ik meteen ingepikt voor mijn band. Bovendien is Nico echt de godfather van de bandjes in Hoorn. Ik moest die avond ergens spelen met Anne, maar wilde daarna per se nog even langs bij Nico.”

22.00 uur: Showtime!

De zaal is inmiddels goed vol. Het blijken veelal mensen te zijn die Tims CD thuis hebben, of hem hebben gezien in De Wereld Draait door of andere tv-programma’s. Op de setlist van vanavond staan tien nummers van de CD en twee nieuwe liedjes. Ergens halverwege is Tim even zijn tekst kwijt. “Jullie hebben een primeur”, grapt hij, “de eerste black out van Tim Knol!” Als Tom ‘Sounds Familiar’ aankondigt en erbij vertelt dat dit het laatste liedje van de avond is, klinkt er spontaan een ‘ahhhhh’ door de zaal. Tim schreef het nummer naar aanleiding van de breuk met de jongens van Be Right Back. “Ik kreeg de kans om bij JOHAN in het voorprogramma te spelen”, legt hij uit. “Het was duidelijk dat ze echt mij wilden hebben, niet de band. Ik vond dat erg lastig, vooral in het begin, ook omdat een paar dingen nog niet lekker waren uitgepraat. Maar inmiddels is alles weer helemaal goed. Meer dan dat, eigenlijk. Wel heb ik Kees gevraagd om mee naar mijn nieuwe band te gaan. Hij doet conservatorium en was van het stel de muzikaalste en het meest gedreven. Ondanks zijn jonge leeftijd vind ik hem een te gekke drummer.” Als ‘Sounds Familiar is afgelopen’ en het publiek bedankt wordt, klinkt er een enthousiast ‘we want more’. De jongens doen niet kinderachtig en gooien er nog drie nummers tegenaan.

23.15 uur: Praatje, plaatje

“Lekker gespeeld, goed publiek”, meldt Tim, met rode wangen van inspanning. Zijn taak zit er echter nog niet op, want er dromt een behoorlijke club mensen naar voren die een cd wil kopen. Tim en Matthijs staan iedereen vriendelijk te woord en zijn niet te beroerd om de aankopen te signeren. “Een album maken was geen doel, wel een droom; mijn doelen waren destijds wat realistischer”, vertelt Tim. “Inmiddels hebben we zo’n zes- of zevenduizend cd’s verkocht. Matthijs had me vooraf gezegd dat ik blij mocht zijn als we er duizend zouden wegzetten. Dus we doen het niet verkeerd.”

00.30 uur: Inpakken en wegwezen

Alle apparatuur en instrumenten zitten weer in de bus. Tijd voor de terugreis naar Hoorn. Tim: “Als ik daar terugkom na een optreden voelt het echt als thuiskomen. Ooit zal ik wel naar Amsterdam vertrekken, maar nu nog niet.”

 Voor de complete agenda, kijk op www.timknol.nl